Πάσχα 2015 στις ανθισμένες κρανιές του Γέρμα

Ο Αναστημένος Χριστός και ανθισμένη κρανιά.
Σύνθεση Γ.Τ.Α.

    Μέσα στα δάση των φυλλοβόλων δένδρων και στις συστάδες των ποικίλων θάμνων που καλύπτουν τα βουνά του Γέρμα Καστοριάς υπάρχουν και πολλές κρανιές, οι οποίες βγάζουν στις αρχές της Άνοιξης πρώτες τ’ αναρίθμητα κατακίτρινα άνθη τους, πριν προλάβουν να φυλλοβολήσουν και ν' ανθίσουν τα λοιπά δενδρώδη φυτά της περιοχής. Όταν συμβαίνει αυτό, οι βουνοπλαγιές και οι ρεματιές του υπόψη χωριού ομοιάζουν με έναν πανέμορφο πίνακα ζωγραφικής, όπου κυριαρχούν τα γήινα χρώματα των δένδρων που δεν έχουν αποκτήσει ακόμη το φύλλωμά τους και όπου οι ανθισμένες κρανιές φαίνονται σαν διάσπαρτες κίτρινες πινελιές κι εντυπωσιάζουν.

    Την αναφερόμενη ομορφιά των ανθισμένων δενδρυλλίων κρανιάς τη γνωρίζουν καλώς οι φυσιολάτρες του Γέρμα και γι΄ αυτό στις αρχές της Άνοιξης και ιδίως κατά τις ημέρες του Πάσχα, όταν βεβαίως αυτό είναι πρώιμο όπως το φετινό, εκδράμουν στις εξοχές της ιδιαίτερης πατρίδας τους και την απολαμβάνουν. Αυτό έπραξε σήμερα ασμένως και ο Γ.Τ.Α. Μετέβη μετά τη Δεύτερη Ανάσταση στην τοποθεσία Κοκκινονέρι, είδε πολλές ανθισμένες κρανιές, τις θαύμασε, τις φωτογράφησε και τις φωτογραφίες τους τις ανάρτησε στο παρόν Ιστολόγιο χάριν των αναγνωστών του.

Ο Γέρμας. Άποψη από το Κοκκινονέρι.

Ένα μαρτιάτικο απόγευμα στην τοποθεσία Πηγαδάκι του Γέρμα (31-3-2015).

Άφθονο το νερό στη βρύση "Πηγαδάκι".

   Κατά το ηλιόλουστο και γλυκό απόγευμα της Τρίτης 31 Μαρτίου 2015, τελευταίας ημέρας του πρώτου μήνα της Άνοιξης (!), ο Γερμανιώτης δάσκαλος Γιώργος Τ. Αλεξίου μετέβη για αναψυχή στην όμορφη τοποθεσία Πηγαδάκι του βουνού Πάσχος του Γέρμα. Όταν έφθασε εκεί ήπιε δροσερό νερό από την επιτόπια ονομαστή βρύση, είδε τα ποικίλα δέντρα του δάσους και τη λοιπή βλάστηση του βουνού και παρατήρησε και θαύμασε την όμορφη κοιλάδα όπου βρίσκεται το αναφερόμενο χωριό. Στο τέλος, αγνάντεψε τα ψηλά βουνά Μουρίκι (υψ. 1.703 μ.) και Συνιάτσικο (υψ. 2.111 μ.) και θυμήθηκε το παρακάτω ποίημα του Κωστή Παλαμά:

Β ο υ ν ά   γ ι γ ά ν τ ι α

Βουνά γιγάντια, παιδιά της γης,

βουνά ανυπότακτα, βουνά αιώνια,

όπου έχετε τη λάμψη της αυγής,

για χαμογέλιο, για στολή τα χιόνια.

……………………………………

Όπου έχετε θυμό σας φλογερό,

την αστραπή, το μαύρο νέφος θλίψη

και μίλημά σας το γοργό νερό,

που με βοή κατρακυλά απ’ τα ύψη.

……………………………………

Βουνά ψηλά, εσείς, βουνά σκιερά,

γεμάτα δύναμη, γεμάτα χάρη.

Ω! Δώστε μου απ’ τη χάρη σας ξανά

και κάνετε με σαν και σας και πάλι!

Ο Γέρμας από την τοποθεσία Πηγαδάκι.

Ο ναός της Αναστάσεως του Κυρίου στον Πάσχο.

Αριστερά ο Γέρμας και δεξιά στο βάθος 

το  όρος Συνιάτσικο.

Οι κρανιές άνθισαν στον Πάσχο.

Μερική άποψη της βρύσης "Πηγαδάκι"

Ο αράπης και η σκιά του.

Ίτσια. '"Ίον το εύοσμον..."

Άποψη του Συνιάτσικου ( "Σνιάτσκου")
από το Πηγαδάκι.

Ο ναός της Αναστάσεως του Κυρίου.
Στο βάθος το θρυλικό όρος Μουρίκι.

Ο Γέρμας πίσω από βελανιδιές του Πάσχου.

Δύο όμορφες κρήνες (βρύσες) στον Γέρμα Καστοριάς.

Γράφει ο Γιώργος Τ. Αλεξίου.

Η παραδοσιακή κρήνη στην είσοδο του οικισμού
Γέρμα. Χειμωνιάτικη άποψη.

    Το χωριό «Ο Γέρμας» Καστοριάς είναι κτισμένο εντός μιας ορεινής και δασωμένης κοιλάδας, η οποία διαθέτει πολλές πηγές και άφθονα τρεχούμενα νερά. Λόγω της ύπαρξης αυτών των πηγών και των υδάτων,  το αναφερόμενο χωριό έχει από τα παλιά χρόνια αρκετές δημόσιες κρήνες (βρύσες) . Η παλαιότερη και σημαντικότερη απ’ αυτές τις κρήνες βρίσκεται στην πλατεία του, ενώ η νεότερη είναι κτισμένη στη νότια είσοδο του οικισμού του, πλησίον του ποδοσφαιρικού γηπέδου.

    Η προαναφερόμενη βρύση της πλατείας του Γέρμα είναι ενσωματωμένη στον εμπρόσθιο αναλημματικό τοίχο του ενοριακού ναού Αγίου Γεωργίου. Ανεγέρθηκε το έτος 1925 από τον άριστο Γερμανιώτη λιθοξόο Χρίστο (;) Ζιώγα, και αποτελεί δωρεά του αείμνηστου Ελληνοαμερικανού επιχειρηματία Γεωργίου Τζιώνη προς το γενέθλιο χωριό του. Η βρύση αυτή είναι κατασκευασμένη εξ ολοκλήρου από λευκόχρωμο μάρμαρο της περιοχής «Κυβικά» του Γέρμα κι έχει δύο παραστάδες (: κίονες) και κιονόκρανα αρχαιοελληνικού ρυθμού. Σήμερα είναι «επενδυμένη» – καλυμμένη με σχιστολιθικές πλάκες Καβάλας (!).

Η παραδοσιακή κρήνη κατά την εποχή του Θέρους.

    Η δεύτερη βρύση, που βρίσκεται στην είσοδο του οικισμού Γέρμα, κατασκευάστηκε περί το έτος 2000 από την τότε Κοινοτική του Αρχή. Έχει παραδοσιακή μορφή  και διαθέτει κεραμοσκεπή. Ολόγυρά της δημιουργήθηκε τότε κι ένα μικρό πάρκο, ενώ δίπλα της φυτεύτηκε μία ιτιά. Οι κάτοικοι του χωριού που την επισκέπτονται για να δροσιστούν με το γάργαρο νερό της, όταν βλέπουν την κλαίουσα ιτιά που τη σκέπει θυμούνται συχνά το παλιό συγκινητικό άσμα των αρραβώνων του Γέρμα, που έχει ως ακολούθως:

-            (Ομιλεί μια φιλενάδα της νεοαρραβωνιασμένης: ) Άιστι  συντρόφισις μ’  να πάμι για νιρό.

-            (Απαντάει η αρραβωνιασμένη κόρη:) Σύρτι, δεν έρχουμι, γιατί μ’ αρραβώνιασαν. Μαντήλ’ προβόδισα, δαχτυλίδ’ καρτέρισα…

Η κλαίουσα ιτιά με τα κλαδιά της υπεράνω 
της κρήνης.

Το όμορφο χωριό "Ο Γέρμας" Καστοριάς.

Λαϊκή ορχήστρα παίζει μπροστά απ' την κρήνη της

πλατείας του Γέρμα.

Η μαρμάρινη πλάκα με την αναθηματική επιγραφή
στην κρήνη της πλατείας του Γέρμα.

Ο ναός του Αγίου Γεωργίου στην πλατεία του Γέρμα.
Μπροστά στο ναό διακρίνεται η κεραμοσκέπαστη κρήνη.

"Σαν πας Μαλάμω για νερό...".
Η εικόνα ελήφθη απ' το διαδίκτυο.

Εικονίδιο της Ζωοδόχου Πηγής στον ενοριακό
ναό του Γέρμα. 18ος αιών.

Η ξακουστή βρύση του Αμπάζ-Αγά
στο βουνό Μουρίκι του Γέρμα.

Η παλιά βρύση του Αλωνέττου με τις δυο "σιούρκες" 

και την τρανή "κουπάνα".

Ζευγάρωμα σαλιγκαριών στο "βαρκό"

 της βρύσης του Αμπάζ-Αγά.

Ο Πρόεδρος του Γέρμα κ. Λάμπρος Ευαγγέλου
επάνω σε γραφικό ξύλινο γεφυράκι του χωριού.

Έλατα – τα δέντρα των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς - στον Γέρμα Καστοριάς.

Έλατο στο ανάλογο αλσύλλιο
του Γέρμα Καστοριάς.

Το έλατο, το λεβεντόκορμο και πανέμορφο δέντρο, που φύεται κι ευδοκιμεί σε πολλά βουνά της πατρίδας μας, θεωρείται από τους χριστιανούς όλου του κόσμου ως το φυτό που εκφράζει άριστα το αναγεννητικό πνεύμα και την εορταστική ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Εκ του λόγου τούτου, το εξεταζόμενο αειθαλές δέντρο στολίζει κάθε χρόνο κατά την περίοδο των προαναφερόμενων μεγάλων εορτών όλες σχεδόν τις πόλεις και τα χωριά, τις οικίες, τα δημόσια κτήρια και τα εμπορικά καταστήματα των περισσότερων χωρών της υφηλίου και υμνείται από τους κατοίκους αυτών των χωρών, μικρούς και μεγάλους.

Στο ορεινό χωριό “Ο Γέρμας“ Καστοριάς δεν αυτοφύεται το έλατο και γι’ αυτό στη γεωγραφική του περιφέρεια δεν υπήρχε ούτε ένα φυτό έλατου έως το 1980. Περί το έτος αυτό όμως ο αείμνηστος Τριαντάφυλλος Γ. Αλεξίου πήρε την πρωτοβουλία και φύτεψε περί τα δέκα δενδρύλλια έλατου δίπλα στο αμπέλι του, που βρίσκεται στο βουνό Πάσχος του Γέρμα. Τα δενδρύλλια αυτά με την πάροδο των 35 ετών μεγάλωσαν πολύ και σήμερα υψώνονται εκεί καμαρωτά και θαυμαζόμενα από τους επισκέπτες της περιοχής.

Η Γέννηση του Χριστού.
Πρωτότυπη απεικόνιση.

Εδώ, μαζί με το παρόν κείμενο παρατίθεται ένα σχετικό γνωστό  στιχούργημα –πρωτοχρονιάτικο άσμα  και παρουσιάζονται αρκετές φωτογραφίες απ’ τα αναφερόμενα έλατα του Γέρμα.

Ω! έλατο (στίχοι)

Ω! έλατο, ω! έλατο,

μ' αρέσεις, πώς μ' αρέσεις!

Τι ωραία την Πρωτοχρονιά

μας φέρνεις δώρα στα κλαδιά!

Ω! έλατο, ω έλατο

μ' αρέσεις, πώς μ' αρέσεις!

…………………………

Ω! έλατο, ω έλατο

τι δίδαγμα η στολή σου,

Ελπίδα εμπνέει σταθερή

και θάρρος πάντα στη ζωή.

Ω! έλατο, ω έλατο

μ' αρέσεις, πώς μ' αρέσεις!

…………………………..

Ω! έλατο, ω έλατο

τα πράσινά σου φύλλα,

τα βγάζεις με καλοκαιριά

και τα φορείς με το χιονιά.

Ω! έλατο, ω έλατο
τα πράσινά σου φύλλα!

Άποψη του Γέρμα από το αλσύλλιο των ελάτων.

Τα έλατα του  βουνού Πάσχος του Γέρμα.
Στο βάθος του ορίζοντα το όρος
Μουρίκι (υψ. 1.703 μ.).

Καστανιά δίπλα στα παρουσιαζόμενα έλατα.

Άρκευθος κοντά στα έλατα.

Τρεις πανέμορφοι μύκητες, που στον Γέρμα
ονομάζονται " το αυτί του λαγού" (τ' λαγού του φτί",
ανάμεσα στα έλατα.

Έλατα στη γραμμή.

Φυτό ορχιδέας στην περιοχή των ελάτων.
Φωτογραφία 15 - 12 - 2014.

Μικρή συστάδα πεύκων του Κώστα Τ. Αλεξίου
πλησίον των ελάτων.

Ο Γέρμας. Άποψή του από την περιοχή
των ελάτων.

Ρόδο (τριαντάφυλλο) του χειμώνα

Ρόδο στο περιβόλι με τις κυδωνιές
του Κώστα Τ. Αλεξίου, περιοχή Μότσιαλη.
Φωτό 2 Δεκεμβρίου 2014.

Απ’ τον άγουρο ήλιο γελασμένο

και την όψιμη ζέστη, στου χειμώνα

την καρδιά ρόδο βλάστησε, από μόνα

τα φύλλα του δεντρού προστατευμένο.

………………………………………

Άγριος βοριάς σ’ εμάδησε, θλιμμένο

και παράωρο λουλούδι, στον αγώνα

που κρύα και πάγη σού ’στησαν, εικόνα

της ομορφιάς, εχάθης μαραμένο.

Γιώργος Θέμελης.