Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2018

Φθινοπωρινό κυκλάμινο (Ποίημα Νicolas cocaro)


Κυκλάμινα.
Ίσως αύριο.

Κάποιο κυκλάμινο πάσχιζε ν' αντέξει
που τό 'πιασε απότομα το φθινοπωρινό ανεμοβόρι.
Βέλαζε στο διάσελο η μοναξιά
και ηχούσαν τα κυπροκούδουνα τής απελπισίας.
Το σήμαντρο του Όρθρου δεν ακούστηκε σήμερα.
Τι απόγινε ο κοπαδιάρης ήλιος;
Η μέρα πέρασε γεμάτη ψύχος, γεμάτη σκότος,
καρτερώντας τουλάχιστον τον Εσπερινό.
Μα πάλι το σήμαντρο δεν σήμανε.
Η αγέλη κλείστηκε μοναχή στο μαντρί της.
Αύριο ίσως...

(Ποίημα Νicolas cocaro
"Νοτιοαμερικάνικη Γη"
Μετάφραση Ν. Βιτσαξή)





Σούρβα  (όας) Φθινοπώρου.




Κράνα Σεπτεμβρίου.